Farmakokinetik – Dağılım

Bu Sayfayı Herkesle Paylaşın!

Okuma Süresi: 2 dakika

Farmakoloji’nin Farmakokinetik başlığı altındaki Dağılım konusunu ele almaya çalışacağız.

İlaçların dağılımı: ilacın geriye dönüşümlü olarak kan dolaşımından hücreler arası alana (hücre dışı
sıvı) ve/veya hücre içi sıvıya geçmesidir.
Birtakım parametrelere bağlıdır:
• Kan akımı hızına
• Kılcal damarların geçirgenliği
• İlacın doku ve plazma proteinlerine bağlanma derecesi
• İlacın ne kadar lipofilik olduğu biyoyararlanım ölçüsüdür.

Plazma: Yaklaşık olarak kan hacminin yarısını oluşturan plazma, kanın şekilli elamanları dışında kalan kısmıdır.
Hücreler arası (interstisyel) sıvı kompartmanı: Hücreler arası boşuğu dolduran sıvı ile BOS (Beyin Omurilik Sıvısı) ve vücut boşuklarındaki diğer sıvıları içerir.
Hücre içi (intraselüler) sıvı kompartmanı: Hücre içinde bulunan sıvıları içerir.
Kan Akımı: Kalp debisi çeşitli organlara farklı olarak dağıldığından farklı dokuların kılcal damarlarına ulaşan kan akımı değişkenlik gösterir. (Kalp, Beyin, karaciğer, böbrek > iskelet kasları > yağ dokusu)
Kılcal Damarın geçirgenliği:
• Damarların yapısı:
-Kapiler endotel hücreler arasında bağlantı noktaları bulunur
-Beyin kılcal damarları bağlantı aralıkları (porus) yoktur.
• İlacın kimyasal yapısı:
-Elektrik yükü taşımayan lipofilik ilaçlar kolay geçer
-Elektrik yükü olanlar ise bağlantı noktalarından geçmek zorundalardır.

İlaçların proteinlere bağlanması:
İlaçların geriye dönüşümlü olarak proteinlere (asidik ilaçların çoğu albümine, bazik ilaçların çoğu
alfa1-glikoprotein) bağlanmaları difüzyonu elverişsiz kılar.
Enfeksiyon, ağır inflamasyon (r. Artrit, üls. Kol., chron.), yanık, MI, kanser, organ transplantasyonu protein düzeyi artar.
İlaç moleküllerinin albümine bağlanmaları seçici değildir, yani aynı noktaya yapıca benzer olmayan birçok ilaç
molekülleri bağlanabilir.
Proteine bağlı ilaç farmakolojik etki göstermez, ilaç deposu (rezervuarı) görevi yapar.
İlaç molekülleri plazma proteinlerine bağlanmasalardı, vücutta kalış süreleri ve etki süreleri çok kısa olurdu.

Sekestrasyon
İlaçların dokulara sıkı bir şekilde bağlanıp depolanmasına denir.
Eşit olamayan ilaç dağılımına yol açar
Etki ve yan etkide uzamaya neden olur
Örneğin;
Barbitüratlar (lipofilik ↑) , vücutta SSS ve adipoz dokuda,
Tetrasiklinler kemik ve dişlerde,
Kurşun gibi ağır metaller böbrek,
Digoksin miyokardda birikir.

Redistribüsyon
Fazla lipofilik ilaçlar intravenöz veya inhalasyon suretiyle hızlı bir şekilde verildiklerinde başlangıçta beyin, kalp ve böbrek gibi fazla kanlanan organlarda yüksek konsantrasyonda toplanırlar.
Bir süre sonra ilaç, yağ dokularına gitme olanağı bulur. Böylece ilaç için yeni bir dağılım kalıbı ortaya çıkar.

Sonraki Notlardan Birinin Hangisi Olacağına Sen Karar Ver!

    Yazımızın Devamı ve Yorumlar İçin Okumaya Devam Ediniz.


    İyi çalışmalar dilerim…


    Daha Çok Not İçin Tıbbiyeden Notlar ayrıca Daha Çok Farmakoloji Notu İçin Tıkla. Ayrıca kendini geliştirebileceğin birçok Blog yazısı için buraya tıklayabilirsin.


    **Bu notlar M. Selim Uçar’ın kendi kaleminden çıkan ders notlarıdır. Tüm hakları www.benimdunyamm.com ve M. Selim Uçar’ a aittir.**

    Ayrıca duyurulardan anında haberdar olmak için Instagram hesabımızı takip edin!


    Bu Sayfayı Herkesle Paylaşın!

    Melik Selim Uçar

    Girişimci ruhlu bir tıbbiyeli. Benim Dünyam web sitesi' nin kurucularındandır.

    You may also like...

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir